20 พ.ค. 50

วันนี้แม่อยากจะบันทึกถึงความช่างพูดของโมเน่ ตอนเย็นของวันนี้เรามีนัด Dinner กับคุณตา คุณยาย น้าแอ๊ม น้าแอร์ ที่ MK เพราะ โมเน่ request มา โมเน่พูดกับคุณตาว่า “ตาจ๋า ไปกินเอ็มเคกันเฮอะ” เราก็เลยตกลงไปหม่ำๆ กันที่เอ็มเค ทุกครั้งตอนกินข้าวถ้าคุณพ่อหนูอยู่ด้วย หน้าที่ดูแลเรื่องการกินของหนู คุณพ่อจะอาสาทำให้ตลอด ทุกครั้งคุณพ่อของหนูจะคอยตักอาหารให้ ป้อนอาหารให้ จัดแจงให้ทุกอย่าง โดยที่แม่ไม่ต้องไปยุ่ง พ่อจะให้แม่กินอาหารก่อนเสมอ  วันนี้พอโมเน่กินสุกี้อิ่มแล้ว โมเน่ก็พูดว่า “พ่อจ๋า ไปกินเวนเซ่นกันเฮอะ” แม่ก็เลยบอกโมเน่ว่า “เด๋วรอแป๊ปนึงนะคะ คุณพ่อยังกินไม่อิ่มเลย” โมเน่ก็เลยพูดว่า “อยากกะไปเดินเล่น” แม่ดื่มๆ น้ำอยู่ถึงกับสำลัก ไม่คิดว่าหนูจะพูดประโยคนี้ ตัวแค่นี้รู้จักไปเดินเล่น คุณยายก็เลยให้น้าแอ๊ม น้าแอร์พาหนูไปเดินเล่นก่อน จากนั้นแม่ก็ตามไป แล้วพวกเราก็ไปหม่ำเวนเซ่นตาม request ของหนู พอพี่ๆ ที่ร้านเอาเมนูมาให้หนูก็จัดแจงเลือกเอง “โมเน่จะเอาอันนี้” โมเน่ชี้ไปที่รูปไอศกรีม แม่ก็แกล้งชี้ไปอีกรูปนึง ดูว่าโมเน่จะเปลี่ยนใจมั้ย หนูก็คงยังชี้อยู่ที่รูปไอศกรีมรูปเดิม เป็นอันว่าหนูก็หม่ำไอศกรีมตามที่หนูได้เลือก วันนี้ช่างเป็นวันของหนูจริงๆ