24 พ.ค. 50

วันนี้โมเน่ตื่นเช้าก็ไปส่งน้าแอ๊มกับคุณตา   กลับมาอาบน้ำ แต่งตัวแต่วันนี้เป็นวันพฤหัสต้องใส่เสื้อผ้าไทย แต่โมเน่ไม่ยอมใส่อ่ะ บอกว่าจะใส่เสื้อนักเรียน แม่ก็เลยต้องตามใจ แต่ก็นำเสื้อผ้าไทยติดรถไปด้วย เด๋วให้คุณครูไปเปลี่ยนให้ที่โรงเรียน  ทานข้าวไปแค่ 3-4 คำ เอง หนูก็บอกว่าอิ่มแล้ว   ทำไงดีล่ะให้โมเน่กินข้าวเยอะๆ  นี่เป็นอีกเรื่องที่แม่กลุ้มใจอยู่  วันนี้หนูอ้อนแม่ตั้งแต่จะออกจากบ้านหนูจะให้แม่อุ้มขึ้นรถ  พอถึงโรงเรียนหนูก็ให้แม่อุ้มเข้าไปในโรงเรียน  จนแม่ต้องบอกว่าดูเพื่อนๆ สิเค้ายังเดินกันเลย  แล้วแม่ก็ชวนหนูเดินไปเล่นชิงช้า  หนูถึงยอมเดินเอง  พอถึงเวลาเข้าห้องเรียน  เอาอีกแล้ว หนูจะให้แม่อุ้มหนูไปห้องเรียน  พอยิ่งใกล้ห้องเรียนหนูยิ่งกอดแม่แน่นขึ้น  หนูไม่ยอมเข้าห้องเรียน  แม่ก็เลยเข้าไปในห้องเรียนกับหนู  คุณครูก็ไปหาตุ๊กตามาให้หนูเล่น    หนูก็เอามากอด แต่มือหนูก็ยังไม่ยอมปล่อยแม่  พอแม่บอกว่าเด๋วแม่มารับนะคะ หนูเริ่มร้องไห้เลย  คุณครูตู่ก็เลยบอกว่า คุณแม่ต้องยอมปล่อยน้องนะคะ  แม่ก็เลยส่งหนูให้คุณครูตู่อุ้มไป  หนูยิ่งร้องดังขึ้น   แม่ต้องรีบออกมาจากห้อง  แม่คิดว่าหนูเริ่มเรียนรู้แล้วว่าหนูมาเรียนโดยที่แม่ไม่ได้มาอยู่ด้วย   วันนี้โมเน่เลิกเรียน 11.00 น.   แม่ไม่ได้อยู่รอที่โรงเรียน  พอเวลา 10.40 น. แม่ก็ไปถึงโรงเรียนโมเน่  รอเวลาโรงเรียนเลิก   แม่ก็เข้าไปรับโมเน่  แม่พยายามมองหาโมเน่  วันนี้แม่เห็นโมเน่หน้าขาวเชียว  กำลังดื่มนมอยู่  แล้วก็ไม่ร้องไห้ด้วย  แม่ถามครูว่าหนูร้องนานมั้ย  ครูบอกว่าหลังจากแม่ออกไปแล้วก็ร้องสักครู่นึง  คุณครูก็พาไปเล่นสนามเด็กเล่น  พอพากลับเข้ามาในห้องเรียนก็ร้องอยากจะเล่นอีก  พึ่งหยุดร้องชั่วโมงสุดท้ายพอดี   แม่หวังว่าพรุ่งนี้หนูจะไม่มีน้ำตาอีกแล้วนะคะ  ตอนเย็นแม่ก็เลยชวนหนูมานั่งชิงช้า  แล้วเราก็ร้องเพลงกัน

โมเน่ร้องเพลง