3 มิ.ย. 50  

วันนี้แม่รู้สึกว่าหนูไอน้อยลง  ไม่ไอจนอาเจียนแล้ว  แต่รู้สึกหนูเริ่มมีเสมหะ  วันนี้คุณหมอก็นัดไปพ่นยาอีก  พอไปถึงก็พ่นยาก่อนเข้าพบคุณหมอ   หนูก็ยังร้องไห้ไม่อยากจะพ่นยา  พอพ่นยาไปได้ไม่กี่นาที  พ่อหนูคงจะสงสารหนูบอกว่าคงพอได้แล้วมั้ง  จะพอได้ไงล่ะพ่นยาไปไม่กี่นาทีเองยายังไม่หมดเลย   จากอาการที่เป็นอยู่  คุณหมอบอกว่าคงต้องฉีดยาแล้วล่ะ  พ่นยาอย่างเดียวคงไม่พอ   หนูต้องฉีดยาทั้งหมด 3 เข็ม แต่เป็นวันละเข็ม  เริ่มวันนี้เป็นวันแรก   พอคุณหมอฉีดยาที่ก้นของหนู  ผิดคาดแหะ  หนูไม่ร้องซะแอะ  แม่ว่าหนูคงยังงงแน่เลย  แล้วคุณหมอก็มีลูกโป่งเป็นรางวัลด้วย

4 มิ.ย. 50  

วันนี้แม่ไม่ได้ให้หนูไปโรงเรียน  เพราะว่าหนูยังไม่หายดี  ตอนเย็นเราก็ไปหาหมอกัน หนูร้องไห้ตอนพ่นยาน้อยลงแล้ว   แต่ก่อนจะพ่นยาหนูก็ร้องว่าไม่อยากพ่นยาอยู่ดี    แต่พอตอนคุณหมอฉีดยา  หนูร้องไห้เลย  แต่ร้องแค่แป๊ปเดียว

5 มิ.ย. 50  

วันนี้มีนัดกับคุณหมอเพื่อฉีดยาหนูเข็มสุดท้าย   ตอนพ่นยาหนูไม่ร้องไห้แล้ว  ดูเป็นมืออาชีพ  มีถือที่พ่นยาเองด้วยนะ   พ่นยาเสร็จก็ไปพบคุณหมอ   พอคุณหมอให้คุณพ่ออุ้มพาดบ่า  เหมือนหนูจะรู้ก็เริ่มร้องไห้แล้ว   แต่หนูก็เก่งมากนะคะ  ร้องไห้แป๊ปเดียวเอง